3. BÖLÜM
İK YÖNETİMİNİN ORGANİZASYONU VE SORUMLULUKLAR
İKY ORGANİZASYONU VE
İŞLETMEDEKİ YERİ
İnsan kaynakları biriminin büyüklüğü, destek
verilen organizasyonun büyüklüğüne göre farklılık gösterir. Bir araştırmada İK
çalışanlarının tüm çalışanlara oranının % 1 civarında olduğu bulunmuştur[i].
Bir araştırmada ülkemiz için bu oran %1.7 olarak bulunmuştur[ii]. Şekil-4,
büyük bir işletmede İK organizasyonuna örnek olarak verilebilir.
İnsan kaynaklarının organizasyonu, işletmenin
büyüklüğünün yanı sıra, faaliyette bulunulan sektörün, işletmenin ana faaliyet
alanının ve buna bağlı olarak personel yapısının özelliklerine göre de
farklılıklar gösterir. Söz gelimi büyüklükleri aynı olan bir sanayi işletmesi
ile bir hizmet işletmesinin, ve hatta farklı sektörlerdeki iki sanayi
işletmesinin İK organizasyonları birbirlerinden önemli farklılıklar
gösterebilir. Şekil-5’de ise büyük bir sanayi organizasyonundaki İK bölümünün
yapısı yer almaktadır.
Kaynak : William B.Werther-Keith
Davis , Human Resources and Personnel
Management, Mc Graw-Hill, Inc., New York, 1993, s.17.
Şekil-4 ve Şekil-5’den görülebileceği üzere İK
bölümlerinin organizasyonu İK fonksiyonlarının organize edilerek belirli
pozisyonlar altında toplanması ile oluşturulmuştur. Örgütlerin özelliklerine
göre her İK fonksiyonun taşıyacağı önem birbirinden farklı olabilir. Bu da
örgütlerde İK organizasyonlarının birbirinden farklı olmasına yol açabilir[iii].
İnsan kaynakları organizasyonun yapısını etkileyen en
önemli faktörlerden biri de kurum kültürüdür[iv].
İnsan kaynaklarının işletme açısından taşıdığı önem, kurum kültürünün bir
fonksiyonudur. Kurum kültürü işletmede yer alan İK fonksiyonlarını, dolayısıyla
İK organizasyonunun yapısını da şekillendiren bir faktördür. Diğer yandan
Şekil-5’de görüldüğü üzere İnsan kaynakları yönetimi stratejisi ve
fonksiyonları da kurum kültürünü etkiler.
İnsan kaynakları Planlaması, Aday araştırma, İşe alma görüşmesi, Sınav uygulaması, referans kontrolü, İşe alma, Yerleştirme, Oryantasyon, Yer değiştirme, Terfi, İşe son verme, Personel kayıtları, Eşit istihdam, Önleyici tedbirler, Çalışan araştırmaları
Ücret
planlaması, Ücret yönetimi, Bordro uygulamaları, Fazla mesai ödemeleri,
primler, ekstra ödemeler, kar paylaşımı, ücret araştırmaları, İş değerleme,
pozisyon sınıflandırma, Performans değerlendirme, tepe yönetimi ödemeleri, iş
zenginleştirme
Operasyonel eğitim, gözetici eğitimi, Yönetici geliştirme, Yükselme konuları, Eğitim araştırmaları, danışmanlık geliştirme, Okul ve üniversitelerle ilişkiler.
Tatil kredileri, Hastalık izinleri, sağlık sigortası, Ücret ödemeleri, İş göremezlik sigortası, İşsizlik sigortası, Çalışan danışmanlığı, Emeklilik planları, Öneri sistemi, Çalışanlara yardımları, Yemek hizmetleri, Kıdemli personel ile ilişkiler, Sosyal güvenlik konuları, Yayınlar
Mesleki iş güvenliği ve sağlığı konuları, Güvenlik ve sağlık standartları, Uyum denetimleri, Kaza raporları, İş yeri eğitimleri,Güvenlik ve sağlık denetimleri, Fiziksel muayeneler, İlkyardım, Kaza önleme, Tesis güvenliği.
Veri toplama, Veri analizi, Sorun araştırma, Yeni yönetim yöntemleri araştırma, Diğer araştırma kurumları ile bağlantı kurma, Personel yönetimi ve tekniklerindeki yeni gelişmeleri değerlendirme.
Müzakerelere hazırlık, Sözleşme müzakereleri, Sözleşme yönetimi, Şikayet değerlendirme, mevzuat inceleme, çalışan ilişkileri, Şikayetlere- yasal önlemlere- ücret taleplerine hazırlık, uyuşmazlıkların çözümü.
Şekil - 5 : Büyük bir sanayi organizasyonunda insan
kaynakları bölümü
Kaynak : William J. Traynor, Opportunities in Human Resources Management
Careers, VGM career Horizons, Chicago, 1989, s.70-71.
İnsan Kaynakları bölümlerinin işletmedeki yeri,
bu bölümlerin yöneticilerinin organizasyon içerisindeki yeri ile yakından
ilişkilidir. Kurumsallaşmış ve İK yönetimine önem verilen organizasyonda İK
bölüm yöneticisi genellikle organizasyonun en üst yöneticisine doğrudan
bağlıdır ve tepe yönetimi içerisinde yer alır. Uygulamada bu, İK
fonksiyonlarından sorumlu genel müdür yardımcısı veya başkan yardımcısı
şeklinde olmaktadır. İK yönetimini içselleştirememiş organizasyonlarda ise İK
bölüm yöneticisi ile organizasyonun en üst yöneticisi arasında bazı ara
kademeler bulunmaktadır.
İNSAN KAYNAKLARI
YÖNETİMİNİN ROLÜ
İnsan kaynakları fonksiyonları ve bu alandaki
hızlı gelişme ve değişimler sonucunda organizasyonlardaki İK yönetimlerinin
rollerinin değiştiği ve öneminin arttığı gözlenmektedir[v].
Organizasyonların yaptığı en önemli
yatırımlardan bir insan kaynağıdır. Çoğu operasyonda iş gücü maliyeti direkt
maliyetin yarısına yakın bir bölümünü oluşturur[vi].
İnsan kaynaklarının İK bölümünün önde gelen görevi, organizasyonun insan
kaynağının mümkün olduğunca etkin kullanımını ve yönetimini sağlamaktır[vii].
Bu amaçla çalışanların motivasyonunu ve verimini yükseltecek bir işyeri
ortamının yaratılması ve bu ortamın korunup geliştirilmesi için gerekli
politikaları ve teknik bilgiyi sağlaması gerekmektedir[viii].
Organizasyonun kullandığı diğer kaynakların etkin kullanımı da, yine
organizasyonun insan kaynağı aracılığı ile olmaktadır. İnsan kaynaklarının
etkin kullanımı ile diğer tüm kaynakların organizasyonun hedeflerine yönelik
etkin kullanımı da sağlanmış olmaktadır. Bunun için de İK faaliyetleri,
organizasyonun gereksinimlerine uygun olarak önceliklendirilmelidir[ix].
Organizasyonun insan kaynaklarının etkin
kullanımı için İK yönetimi bir çok rolü üstlenmek durumundadır. Başlıca insan
kaynakları rolleri aşağıda belirtilmiştir [x] ;
-
İK
hizmetlerini sağlama,
-
Değişim
danışmanlığını sağlama,
-
İş
ortağı olma,
-
Organizasyon
becerileri ve yetkinkinliklerini geliştirme,
-
İş
gereksinimlerine uygun özgün uygulamalar geliştirme.
İK yönetimi yukarıda belirtilen rollerini
gerçekleştirirken operasyon yöneticileri ile koordineli bir şekilde çalışmak
zorundadırlar. Operasyon yöneticileri operasyonun herhangi bir aşamasında son
kararı verme yetkisine sahiptirler. Destek yöneticileri ise organizasyonun
amaçlarına ulaşılmasında operasyon yöneticilerine yardım ve danışmanlık vermeye
yetkilidirler[xi]. Bu kapsamda İK yönetiminin ana rolü, İKY
faaliyetlerinin yerine getirilmesinde operasyon yöneticilerine destek vermektir.
Dolayısı ile İKY faaliyetleri sadece İK birimlerinin sorumluluğunda olmayıp,
operasyon yöneticilerinin aktif katılımını gerektirmektedir.
Tablo - 4 : İKY Faaliyetleri ve Operasyon
Yöneticileri ile İK Bölümünün sorumlulukları
FAALİYETLER
|
OPERASYON YÖNETİMİNİN SORUMLULUKLARI
|
İK BÖLÜMÜNÜN SORUMLULUKLARI
|
ADAY
SAĞLAMA
|
İş analizi, iş tanımları ve minimum
nitelikler için veri sağlama ; birim düzeyinde İK planları ile stratejik
planları uyumlaştırma.
|
İş
analizleri, insan kaynakları planlaması, işe alma, olumlu eylemler.
|
PERSONEL
SEÇİMİ
|
Adaylarla
görüşme, İK bölümlerince toplanan bilgileri birleştirme ve nihai kararı
verme.
|
Yasa
ve düzenlemelere uyum; iş başvuru formları, yazılı sınavlar, performans
testleri, aday soruşturma, referans kontrolü, fiziksel sınavlar.
|
PERSONELİ
TUTMA
|
Çalışanlara adil davranma, açık iletişim,
anlaşmazlıkların yüzü yüze çözümü, ekip çalışmasını teşvik etme, her bireye
saygı gösterme, liyakata göre ücret artışları .
|
Ücret
ve primler, çalışma ilişkileri, sağlık ve iş güvenliği, sosyal hizmetler.
|
PERSONEL
GELİŞİMİ
|
İş
başı eğitimi, iş zenginleştirme, koçluk, motivasyon stratejisi uygulamaları,
çalışanlara geribildirim
|
Teknik
eğitim, organizasyon ve yönetim geliştirme, kariyer planlama ve danışmanlık.
|
DEĞERLEME
|
Performans değerlendirme ve iş doyumu araştırmaları
|
Performans değerlendirme ve iş doyumu araştırmalarının
geliştirilmesi, personel araştırmaları ve denetimi
|
UYARLAMA
|
Disiplin,
işe son verme, terfi ve yer değiştirme
|
İstifa,
emeklilik danışmanlığı, işletme dışı işe yerleştirme hizmetleri.
|
Kaynak
: Wayne F.Cascio, Managing Human
Resources - Productivity, Quality of Work Life, Profits, 3.rd. Ed.,
McGraw-Hill, Inc., USA, 1992, s.44.
Yukarıdaki tablodan görüldüğü üzere insan
kaynaklarının organizasyonda etkin kullanımı için yapılacak faaliyetlerde insan
kaynakları birimleri ile operasyon yöneticilerinin yakın işbirliği içerisinde
olması gerekmektedir. Nitekim her yöneticinin aynı zamanda bir İK yöneticisi
olması gerektiği şeklindeki görüş[xii],
operasyon yöneticisinin görevi sırasında insan kaynakları yönetimine ilişkin
işlev ve çalışmaları da yerine getirmek zorunda olmasının bir ifadesidir. Bunun
sonucunda İK yönetiminin etkinliği de, operasyon yöneticilerini İK
faaliyetlerinin içerisine çekme becerisi ile doğru orantılı olacaktır.
İnsan Kaynakları sadece organizasyonun güncel
faaliyetlerinin yürütümünde değil,
organizasyonun geleceği ile ilgili büyüme, küçülme, birleşme gibi
stratejik karaların alınmasın, planlanmasında ve uygulanmasında aktif rol
almalıdır. İnsan kaynakları bu gibi durumlarda ne kadar çabuk planlama
yöntemine dahil edilirse, sürecin gelişimi o denli başarılı olacaktır[xiii].
[i] Wether-Davis, a.g.e., s.
17.
[ii] Arthur Andersen
Danışmanlık Ltd., 2001’e Doğru İnsan
Kaynakları Araştırması, Sabah Yayıncılık, İstanbul, 2000, s.25.
[iii] Ayrıca Scheer, a.g.e.,
s.4-5, Carrel-Elbert-Hatfield, a.g.e., s.15.,
Fındıkçı, a.g.e., 39-40,
[iv]
Mehmet Cemil Özden, “İK Bölümlerinin İşletmedeki Yeri”, (çevrimiçi) http://
www.mcozden.com, 15 Şubat 2002 ve Mehmet Cemil Özden,
“İnsan Kaynakları Yönetimi ve İnsan” , (çevrimiçi) http://www.danismend.com , 22 Aralık
2001.
[v]
Karakuşoğlu, a.g.e. , s.12.
[vi] Traynor, a.g.e. , s.3.
[vii] Carrel-Elbert-Hatfield, a.g.e., s.17.
[viii]
Canan Uzan, “İnsan Kaynakları ve Halkla İlişkiler İşlevlerinin Görev Sınırları
Üzerine Karşılaştırmalı Bir Araştırma”,
Human Resources, Kasım-Aralık 1999, s.75.
[ix] ABD’de yapılan bir araştırmaya göre insan
kaynakları bölümlerinin öncelikleri, seçmeve yerleştirme, eğitim ve gelişim, ek
menfaatler, ücret yönetimi ve endüstriyel ilişkiler üzerinde odaklanmıştır.
Esra Efeoğlu, “İnsan Kaynakları Bölümlerinin Öncelikleri”, Human Resources, Mayıs-Haziran 2000, s.48.
[x]
Patrick M.Wright v.d., “ Comparing Line and HR Executives’ Perceptions of HR
Effectiveness: Services, Roles, and Contributions”, Human Resources Management, Summer, Vol.40 , No.2, 2001, s.122.
[xi] Sınger, a.g.e. , s.16. Burada operasyon yöneticisi “line manager”, destek
yöneticisi ise “staff manager” karşılığı olarak kullanılmıştır. Bu ayrım,
organizasyonun ana faaliyet sahası ile yakından ilişkilidir. Organizasyonun ana
faaliyet sahası ile ilgili mal/hizmet üretimi ile doğrudan ilişkili
fonksiyonlar “operasyon”, bunların yerine getirilmesinde yardımcı olan
fonksiyonlar ise “destek” olarak tanımlanmaktadır. Bu çerçevede bir
organizasyondaki destek fonksiyonu, bir başka organizasyonda operasyon
fonksiyonu olabilir. Söz gelimi ana faaliyeti “İnsan kaynakları yönetimi
danışmanlığı” olan bir işletmede diğer işletmeler için İK danışmanlığı yapan çalışanların
faaliyetleri “operasyon” olmaktadır.
[xii] Kaynak v.d., a.g.e.,
s.21.
[xiii] Sinem Aksoy, “İnsan
Kaynakları Departmanları Şirketleri Küçülme ile Yok Olmaktan Kurtarabilir mi?”,
Human Resources, Mart-Nisan 2001, s.22-27.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Siz de düşüncelerinizi paylaşmak veya bir soru sormak ister misiniz?